۴۷۰۸ مطلب
به گزارش تایمز آو اسرائیل، ایران و آمریکا با شتابی نگرانکننده به آستانه درگیری نزدیک شدهاند و امید به توافق هستهای کاهش یافته است. اسرائیل خود را برای اقدام احتمالی مشترک آماده میکند و واشنگتن گستردهترین آرایش نظامی از زمان جنگ عراق را شکل داده است. ترامپ ضمن باز نگه داشتن گزینه حمله، از توافق «اساسی» سخن میگوید. همزمان، کنگره درباره محدودسازی اختیارات جنگی رئیسجمهور بحث میکند و اختلاف بر سر غنیسازی همچنان پابرجاست.
با تشدید آرایش نظامی آمریکا در منطقه و اعزام دو ناو هواپیمابر، گمانهزنیها درباره سناریوی «ضربه محدود» علیه ایران افزایش یافته است؛ گزینهای میان دیپلماسی و جنگ فراگیر. همزمان، دونالد ترامپ در برابر انتخابی سرنوشتساز میان توافق هستهای یا اقدام نظامی قرار دارد و کنگره در پی محدودسازی اختیارات اوست. در بعد فراآتلانتیک نیز مخالفت بریتانیا با استفاده از پایگاههای راهبردی، شکافی سیاسی و حقوقی ایجاد کرده که محاسبات عملیاتی واشنگتن را پیچیدهتر ساخته است.
به گزارش «ریسپانسیبل استیتکرفت»، استقرار گسترده نیروهای آمریکا در حوزه سنتکام نگرانی عمیقی در خلیج فارس ایجاد کرده است. کشورهای عربی از یکسو نگران واکنش تلافیجویانه ایران علیه پایگاهها و زیرساختهای انرژیاند و از سوی دیگر بیم دارند جنگ، تنگه هرمز، بازار نفت و ثبات داخلی منطقه را متلاطم کند. سناریوهایی چون «انسداد هوشمند» هرمز، موج پناهجویان و حتی حرکت ایران بهسوی تسلیحاتیسازی هستهای مطرح است. رهبران منطقه خواستار فرصت واقعی برای دیپلماسیاند.
پس از اعلام ترامپ مبنی بر اعزام یک کشتی بیمارستانی به گرینلند، نخست وزیر گرینلند به این مسأله واکنش نشان داد.
در حالی که دور دوم مذاکرات هستهای ایران و آمریکا در ژنو پشت سر گذاشته شده و گمانهزنیها درباره محتوای پیشنهادهای دو طرف ادامه دارد، اظهارات تازه استیو ویتکاف در گفتوگو با فاکس نیوز تصویری شفافتر از خطوط قرمز و اهداف دونالد ترامپ ارائه میدهد؛ از بحث «تسلیم» و فشار نظامی گرفته تا مناقشه بر سر غنیسازی صفر درصدی و سرنوشت ذخایر اورانیوم ایران.
ترامپ خوب می داند که اگر رویکردهای تهاجمیاش علیه ایران را کاهش دهد، این مساله می تواند خط حمایت مالی از وی و جنبشش را به خطر بیندازد. ترامپ می داند بین آن چیزی که حامیان مالیاش از وی در مورد ایران می خواهند و آنچه نتانیاهو درخواست می کند، هیچ تفاوتی وجود ندارد.
به گزارش واشنگتن پست، در آستانه حملات ژوئن علیه ایران، چهرههای اثرگذار جنبش «اول آمریکا» مانند چارلی کرک، استیو بنن و تاکر کارلسون نسبت به خطر جنگی فرسایشی هشدار دادند، اما پس از محدود ماندن عملیات، مخالفتها کمرنگتر شد. حامیان ترامپ اکنون با تکیه بر «سرمایه اعتماد» به رویکرد حملات محدود و هدفمند او، در موضع انتظار قرار دارند. با این حال، کارشناسان هشدار میدهند هرگونه اقدام گستردهتر علیه ایران میتواند پیامدهای پیشبینیناپذیر و پرهزینهای بههمراه داشته باشد.
این گزارش با قرار دادن سیاست خارجی ترامپ در چارچوب «هفت ستون پوپولیسم» نشان میدهد رفتار جهانی او نه استثنایی، بلکه همسو با الگوهای رهبران پوپولیست است: شخصیسازی قدرت، رسانهایسازی افراطی، روایت نخبگان فاسد، تاریخسازی نوستالژیک، تجدیدنظرطلبی، باجگیری و بهرهبرداری داخلی. این رویکرد میتواند نظم بینالمللی را پرتنشتر کند.
این مقاله استدلال میکند غرب در «آخرین فرصت» خود برای اقناع جنوب جهانی قرار دارد، اما بهجای گوشدادن، بر روایتهای خود پافشاری میکند. شکاف بر سر اوکراین و غزه اعتبار اخلاقی اروپا را فرسوده و رویکردهای نادرست بروکسل در قبال روسیه و چین، آن را منزویتر کرده است. نویسنده بر پذیرش توازن جدید قدرت، اصلاح شورای امنیت (مدل ۷-۷-۷) و گفتوگوی برابر با جنوب جهانی تأکید میکند؛ نظمی متوازن تنها با شنیدن صدای اکثریت جهان ممکن است.
یک روزنامه آمریکایی با انتشار گزارشی در خصوص هرگونه ماجراجویی دولت دونالد ترامپ در خاورمیانه با توجه به توان بازدارندگی پرقدرت ایران هشدار داد و تأکید کرد: واشنگتن نباید ایران را با ونزوئلا اشتباه بگیرد.
