«شاید اکنون هم دریاچه به فاز بدون بازگشت رسیده باشد و دیگر نتوانیم هیچوقت دریاچه ارومیه را به شکل یک دریاچه مانند سابق داشته باشیم.»
۴۹۹ مطلب
«شاید اکنون هم دریاچه به فاز بدون بازگشت رسیده باشد و دیگر نتوانیم هیچوقت دریاچه ارومیه را به شکل یک دریاچه مانند سابق داشته باشیم.»
واقعیت این است که شاید امروز دیگر وقت آن رسیده باشد که از شعار احیاء دریاچه ارومیه عبور کنیم و به مرحله مدیریت پیامدهای خشکی وارد شویم. اکنون باید با شفافیت و صداقت با مردم سخن گفت. اگر واقعاً دریاچه ارومیه به خشکی قطعی و دائمی رسیده است، دولت باید اعلام کند که دریاچه از دست رفته است و بودجههای آینده نه برای احیا، بلکه برای مدیریت جغرافیای دریاچه بدونآب و کاهش تبعات آسیبزای پس از آن هزینه خواهد شد.
نرسیدن سال های متمادی حقابه و سیاست های نادرست در کشاورزی، سرانجام دریاچه ارومیه را به مرز خشکی کامل رساند. محیط زیست از بقای این دریاچه قطع امید کرد.
در جنوب دریاچه نیز حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتر از مساحت دریاچه بهعمق حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر آب باقی مانده است که با ادامه این روند، تا پایان تابستان احتمال خشکشدن کامل آن هم وجود دارد.
معاون تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست گفت: شوربختانه اکنون تراز آب به پایینترین حد رسیده است و اگر از این نیز پایینتر رود، دیگر عددی اعلام نمیشود چرا که کمترین آمار ممکن همین عدد است.
مشاهدات عینی نشان میدهد که تقریبا دیگر هیچ آبی در بستر دریاچه ارومیه نیست.
نماینده مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی گفت:اگر به موضوع خشک شدن دریاچه ارومیه توجه نکنیم مهاجرت هزاران نفر شروع و خسارات بعدی جبران ناپذیر خواهد بود.
این روزها که وضعیت دریاچه ارومیه به بحرانیترین وضعیت تاریخ حیاتش رسیده است باید از مخالفان مرحوم کردوانی که قاطعانه مرگ دریاچه را قطعی میدانست پرسید: کدام نظر به واقعیت نزدیکتر شد؛ احیا و تثبیت حیات دریاچه ارومیه یا مرگ آن؟
گزارش تصویری خشک شدن دریاچه ارومیه که از سوی مهرداد تبریزی، عکاس باسابقه رسانهای را ببینید.
«مسئله فقط خشک شدن یک دریاچه نیست. اینجا صحبت از امنیت زیستی شمالغرب ایران، از دست رفتن کشاورزی منطقه و افزایش ریزگردهای نمکی و مهمتر از آن خالی شدن دل یک ملت است.»
