۶۱۹ مطلب
اصل، تداوم و نتیجه مذاکرات ایران و ایالات متحده آمریکا همواره در کشورمان به دلایل مختلف چالشبرانگیز بوده . بخشی از آن نیز به تجربههای تاریخی برمیگردد. آمریکاییها در جریان جنگ ۱۲ روزه تمام قد کنار رژیم اسرائیل بودند و این حقیقت غیرقابل کتمان است. آنها تا نقطهای از جنگ به صورت غیرمستقیم و در نقش پشتیبانی و در جریان حمله به تاسیسات هستهای که اسرائیل در هدف قرار دادن آنها ناتوان بود، به صورت مستقیم وارد جنگ شدند.
وزیر امور خارجه در مصاحبه با روزنامه آمریکایی «فایننشال تایمز» تاکید کرد که زمان و چگونگی ازسرگیری غنیسازی در ایران به شرایط بستگی دارد.
«همواره گفته میشود که اسرائیل محو خواهد شد که به نظر میرسد آن را در نتیجه یک روند میدانند. در پاسخ... باید گفت این دقیقاً همان چیزی است که از آن میترسیدیم. اینکه یک تفکر وهمآلود با آن مشخصات قدرت را به طور کامل به دست بگیرد و کشور را درگیر جنگی آرمانی و گسترده کند.»
«یک شب اتفاق جالبی افتاد یک شب در حالی که در حال صحبت با وزرای خارجه 7 کشور بودیم صدای نیروهای امنیتی از پشت در سالن می آمد که گویا یک خانم تا نزدیک در آمده بود و شاید هم گوش وایساده بود.»
«بازگشت ماشه تا حد زیادی قطعی به نظر میرسد، مگر اینکه میان ایران و امریکا، یا ایران و اروپا، توافقی حاصل شود. این توافق ممکن است در قالب تمدید وضعیت فعلی باشد؛ به این معنا که اروپاییها متعهد شوند تا چند ماه دیگر نیز از فعالسازی مکانیسم ماشه خودداری کنند.»
سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا در اظهاراتی ادعا کرد: «ایالات متحده انتظار دارد که ابتکار عمل برای از سرگیری مذاکرات در مورد برنامه هستهای ایران از سوی تهران مطرح شود. ترامپ از ایران انتظار دارد که مذاکرات را آغاز کند»
سخنگوی دولت گفت: انجام مذاکره یا ترک میز مذاکره براساس منافع ملی خواهد بود.
برخی رسانهها و چهرههای رسانهای خارجی، فرصتهای مناسبی برای انعکاس پیامهای یک کشور هستند. یک طرف خط رسانهای خاصی در خارج از کشور وجود دارد که هدف آن، تهدیدنمایی از ایران است. خط مشابه در داخل کشور نیز به صورت مکمل این جریان عمل میکند. به همین دلیل طی روزهای جنگ و پس از آن دیدیم که حضور رسانهای مقامات ارشد کشور در عرصه بینالمللی پررنگتر از قبل شد.
هیچوقت و در هیچ شرایطی حتی اگر در موضع قدرت هم باشید نباید مذاکره را رد کرد و نپذیرفت این دو معنای بد دارد. یک تعبیر آن سلطهگری و تبختر؛ و تعبیر دیگرش ضعف و فقدان اعتمادبهنفس است.
یکی از انتقاداتی که همواره به برجام وارد میشد، این بود که پیوست اقتصادی برای آن تعریف نشده بود. از جمله دلایل این انتقادات نیز مربوط به این میشد که کشورهای اروپایی بعد از برجام امکان فعالیت و همکاری در ایران را پیدا میکردند اما آمریکاییها به دلیل برخی موانع خودشان و نشان دادن عدم تمایل از سوی ایران، چنین امکانی نداشتند.
