روزنامه اصولگرا: تیم مذاکره را تضعیف نکنیم/ مذاکره زیر نظر ولی فقیه انجام شده

سید محسن اسدی در روزنامه قدس نوشت: مذاکرات، مهم‌ترین خبر این روزهاست. جمهوری اسلامی ایران، تلاش می‌کند تا در میدان مذاکره هم، با صلابت و جوانمردانه پایمردی کند و طرف مقابل هرچند بعد از نمایش قدرتمندانه نیروهای مسلح ما مجبور شده با اصول جمهوری اسلامی ایران پای میز بنشیند، اما همچنان ناجوانمردانه و با خدعه و نیرنگ ضربه می‌زند.

واقعیت امروز این است که میدان مذاکره، همان میدان نبرد است؛ بی‌هیچ تفاوتی؛ و آن‌هایی که در آن میدان مجاهده می‌کنند همان‌هایی هستند که مقاومت ایران اسلامی را در برابر تهاجم نظامی، سامان داده‌اند و دشمنی را که آمده بود تا آسوده خود را پیروز میدان ببیند، به زانو درآورده‌اند. 

در این میان، گاه از گوشه و کنار فضای رسانه‌ای، صداهایی به گوش می‌رسد که دانسته یا ندانسته، بین میدان مبارزه و میدان مذاکره، جدایی می‌اندازد و مردان مذاکره را به بی‌توجهی به میدان مبارزه متهم می‌کند. در این میان، مهم است که هر رسانه‌ای به شفاف‌ترین شکل ممکن، مواضع خود را در قبال «مذاکرات و مبارزات» روشن کند.

آنچه در ادامه می‌آید مواضع ما در برابر مذاکرات است؛ مواضعی که گاه از خلال صرفاً یک یادداشت یا یک نوشته که تمامیت دیدگاه روزنامه را نمایندگی نمی‌کند، دچار سوءبرداشت می‌شود. 

مذاکرات فانتزی نیست؛ نه در این دوره و نه در تمام دوره‌های پیش از این. هر دوره از مذاکرات که تاکنون برگزار شده است، با هدف مقابله با زیاده‌خواهی‌های دشمن بوده و آن‌هایی که مردان آن مذاکره بوده‌اند به پشتوانه حمایت‌های مردمی و با نظارت نهادهای ذیربط در ساختار جمهوری اسلامی در آن کارزار حاضر شده‌اند؛ در رأس این نهادها، نهاد ولایت فقیه و جایگاه رهبری جامعه اسلامی قرار دارد و نهادهای نظارتی و تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر، در ادامه آن تعریف می‌شوند.

دامن زدن به شائبه ناهماهنگی میان این نهادها و تقسیم آن‌ها به نهادهای موافق مذاکره و مخالف مذاکره، یا قائل شدن به وجود مذاکرات مورد تأیید نظام و مذاکرات غیر آن، جفا در حق جمهوری اسلامی و رأس آن، جفا در حق مقام معظم رهبری است؛ چه امام شهید و چه امام حاضر. در همه این سال‌ها هرگاه به مصلحتی مذاکره‌ای شده، آن مذاکره صرفاً و صرفاً در چارچوب خواست، منافع و صلاحدید جمهوری اسلامی بوده ولاغیر و مردانی که در آن مذاکره، مسئولیت اجرای امر را بر عهده داشته‌اند به تعبیر امام شهید «سربازان نظام» بوده‌اند که در ادای وظیفه سربازی کوتاهی نکرده‌اند.

در این دوره نیز پس از یک عرصه نبرد همه‌جانبه و شکست دشمن در تحقق اهداف بداندیشانه‌اش، با تدبیر شورای عالی امنیت ملی و تأیید رهبر معظم انقلاب اسلامی مذاکرات در شرایطی جدی و سطحی بالا با حضور رئیس مجلس شورای اسلامی به عنوان یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های حقوقی و سیاسی کشور و تحت تدابیر رهبر معظم انقلاب شکل گرفته تا دستاوردهای میدان در عرصه دیپلماسی تثبیت و حقوق ملت استیفا شود.

البته بدخواهی‌های دشمن، تمامی ندارد و نقد مذاکرات، نقد همین بدخواهی‌هاست؛ چنان‌که عموماً امام جامعه با تأکید بر بدعهدی دشمن، جامعه را از دل بستن به این مذاکرات پرهیز داده‌اند؛ اما با این همه جمهوری اسلامی ایران در چارچوب مواضع حقه خود، هر جا صلاح بداند توان نظامی‌اش را به کار خواهد گرفت و هر جا صلاح بداند از ابزار دیپلماسی بهره خواهد برد و همواره در میدان مذاکره هم، همچون میدان مبارزه با جدیت تمام حاضر خواهد بود. 

نهاد «مردم» در ساختار جمهوری اسلامی، عین خود ساختار است و از این جهت، عینیت ملت-دولت، در این ساختار، به روشن‌ترین شکل تعیّن پیدا کرده است؛ و هم از این رو است که هر گاه خواسته‌ای از سوی جمهوری اسلامی مطرح شده، این خواسته با حمایت بی‌دریغ مردم همراه بوده است؛ و حقیقت آنکه آنچه به عنوان خواسته نظام مطرح می‌شود، همان خواسته مردم است.

جدایی‌افکنی میان مردم و نظام و القای این معنا که بخشی از مردم با بخشی از تصمیمات نظام موافق نیستند، جفا در حق مردم و جفا در حق جمهوری اسلامی است. مذاکره یکی از همین موضوعات است. جریان‌های سیاسی باید بدانند که نظام، برآیند مردم است و آنچه را که به مصلحتی، بخواهد یا نخواهد، این خواستن یا نخواستن، همان خواستن یا نخواستن مردم است. القای این شبهه که بخشی از مردم در قبال مذاکرات، خواسته‌ای دیگر دارند، اگر خدمت به جبهه دشمن نباشد، قطعاً خدمت به جبهه خودی هم نیست.

هر صدایی که در شرایط فعلی، مصلحت‌خواهی نظام را در هر شکل آن مورد تشکیک قرار بدهد، حقانیت مردمی را مورد تشکیک قرار داده که جانشان را بر سر دست گرفته و زیر پرچم جمهوری اسلامی گرد آمده‌اند. چه آنکه همین مردم در تمام شب‌های دوران جنگ و دوران سکوت عرصه نبرد به دعوت رهبر معظم انقلاب در میادین حاضر بودند تا حمایت خود را از رزمندگان عرصه‌های مختلف به نمایش بگذارند. 

جمهوری اسلامی ایران، جنگ‌طلب نیست. مظلومیت چهل و چندساله نظام مقدس اسلامی، این حقیقت را عریان‌تر از همیشه، در برابر چشم جهانیان قرار داده است. ما، آغازکننده هیچ جنگی نبوده‌ایم؛ هرچند در عین اقتدار از تمامیت ارضی و کیان جمهوری اسلامی دفاع کرده‌ایم و دفاع خواهیم کرد. بر همین اساس، جمهوری اسلامی از هر مذاکراتی که حقوق او را به رسمیت بشناسد، حمایت خواهد کرد.

جمهوری اسلامی از شکست هیچ مذاکره‌ای استقبال نمی‌کند و شکست هیچ مذاکره‌ای در مذاق او، شیرین نخواهد بود؛ اگرچه که در هیچ مذاکره‎ای، سر سوزنی از حقوق حقه خود که همان حقوق حقه مردم است، کوتاه نیامده و نخواهد آمد.

مذاکرات برای جمهوری اسلامی، ابزار خریدن زمان یا ابزار فریب افکار عمومی جهان نبوده و نیست. جمهوری اسلامی، مذاکره را ابزاری برای دفاع از کیان خود می‌داند؛ همچنان که توان دفاعی خود را هم جز با همین هدف، به کار نگرفته است. این مذاکرات هم هنوز در ابتدای راه است و قضاوت درباره آنچه رقم خورده دقیق و صحیح نیست. 

چه آنکه در همین دور اول مذاکرات که به نتیجه کاملی نرسیده بود، ما توانستیم حقوق خود در کنترل تنگه هرمز را تثبیت و آتش‌بس پیروزمندانه را برای جبهه لبنان محقق کنیم. ما صلح‌طلبان جنگ‌بلدیم. دنیا، امروز، بهتر از هر وقت دیگری بر این حقیقت آگاه شده است. هر صدایی هم که در داخل باوری جز این داشته باشد و عَلمی جز این بلند کند، در جبهه جمهوری اسلامی نیست.