۷۶۷۲ مطلب
مذاکرات ۱۴ ساعته ایران و آمریکا در اسلامآباد با حضور عراقچی، قالیباف، ویتکاف و کوشنر، با تمرکز بر تنگه هرمز و پرونده هستهای، بدون پیشرفت ملموس پایان یافت. اسرائیل گره کور توافق ارزیابی میشود. چین نیز بهعنوان «ناظر فعال» تهران را به آتشبس ترغیب کرد، اما از نقش ضامن توافق خودداری نمود.
آتشبس دو هفتهای ایران و آمریکا، حاصل طرح دهمادهای ایران و میانجیگری پاکستان، جنگ اسرائیلی برای تضعیف ایران را متوقف کرد. نتانیاهو با طرح «اسرائیل بزرگ» و وعده «ضربه سریع» ترامپ را فریب داد، اما این طرح شکست خورد و نفوذ ایران افزایش یافت. اسرائیل در تلاش برای تضعیف آتشبس است. افکار عمومی آمریکا (از جمله یهودیان) به نتانیاهو اعتماد ندارند و خواستار صلح هستند. اکنون شکاف بین افکار عمومی و طبقه سیاسی آمریکا، فرصتی شکننده برای صلح پایدار ایجاد کرده است.
سازمان اطلاعات سپاه از دستگیری 123 نفر از افراد وابسته به آمریکا و اسرائیل در همدان، گیلان و سمنان خبر داد.
محاسبه ایران بر این فرض استوار است که در یک بازی فرسایشی، ظرفیت تحمل و صبر راهبردی میتواند به یک مزیت تبدیل شود؛ بهویژه در شرایطی که فشارهای اقتصادی و سیاسی در سوی مقابل رو به افزایش است. به این ترتیب، «ساعت اقتصادی» در این منازعه بهگونهای تنظیم شده که در کوتاهمدت ممکن است به زیانها و هزینهها اشاره داشته باشد، اما در افق میانمدت، میتواند بهعنوان یکی از اهرمهای چانهزنی تهران عمل کند.
ملاحظه داخلی، یکی از مهمترین عوامل محدودکننده در پیشبرد مذاکرات است. هیچیک از طرفین نمیخواهند توافقی را بپذیرند که در داخل کشورشان به عنوان عقبنشینی تعبیر شود.
جنبش حماس ابراز امیدواری کرد که تلاشهای پاکستان به عنوان حامی این مذاکرات و دیگر کشورهای میانجی منجر به نتایج مثبتی شود؛ نتایجی که نقش بهسزایی در تقویت ثبات، تحکیم همبستگی میان کشورهای عربی و اسلامی و خنثیسازی اهداف اسرائیل دارد.
در سطح منطقهای، شکست مذاکرات میتواند به افزایش احتمال درگیریهای نیابتی منجر شود. مناطقی مانند لبنان بهسرعت تحت تأثیر این وضعیت قرار خواهند گرفت و احتمال گسترش بیثباتی افزایش مییابد. در چنین شرایطی، مدیریت بحران دشوارتر میشود، زیرا کانالهای ارتباطی میان طرفین تضعیف شده یا از بین میرود.
از دیکتاتوری خودشیفتهی نیازوف در ترکمنستان تا ریاستجمهوری دونالد ترامپ، الگوی خودکامگیِ خودبزرگبین تکرار میشود. ترامپ با خروج از برجام (۲۰۱۸) و نادیده گرفتن مشاوران، به اصرار نتانیاهو به ایران حمله کرد؛ اما نه نظام فروپاشید و نه قیامی رخ داد.
رسانههای اسرائیلی به شدت از سیاستهای کابینه این رژیم انتقاد و اعلام کردند: ما قربانی توهم سیاسی هستیم؛ با وجود جنگ، نه در غزه و نه در لبنان نتیجهای حاصل نشده است.
رئیس پیشین اطلاعات ارتش اسرائیل اذعان کرد که تلآویو در دستیابی به اهداف نظامی خود در تجاوز به خاک ایران موفق نبوده است.
