تلفن مسئول مورد نظر «برای تنگه هرمز» خاموش میباشد
امروز شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۵، بار دیگر تنگه هرمز بسته شد و احتمالاً بخشهای زیادی از جامعه ایران مانند ما نمیدانند دقیقاً روز جمعه چه اتفاقی افتاد.
فرارو – محسن صالحیخواه؛ انتشار یک پست توئیتری از وزیر امور خارجه درباره باز شدن تنگه هرمز برای کشتیهای تجاری، جنحالی در فضای رسانهای و سیاسی کشور ایجاد کرد که تا کنون کمسابقه بود. شاید بتوان گفت از دوران مذاکرات هستهای منتهی به برجام تا این مقطع، صداوسیما، کیهان و خبرگزاریهای نیمهرسمی داخلی اینگونه با رئیس دستگاه دیپلماسی برخورد نکرده بودند. در نهایت هم اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه یک بار روی خط بخش خبری رفت و شامگاه جمعه هم در گفتگوی ویژه خبری حاضر شد و توضیحات بیشتری درباره موضوع تنگه هرمز ارائه کرد.
به گزارش فرارو، طبیعی است که با توجه به اهمیت موضوع تنگه هرمز و نامشخص بودن سرنوشت آتشبسی که در چند روز آینده به پایان میرسد، آنچه از زمان توئیت عراقچی در ساعت ۱۶:۱۵ تا ساعات پایانی شب در جریان بود، مورد توجه قرار بگیرد. در نهایت هم تنگه هرمز دوباره مسدود شد و وقایع این چند ساعت سوالهای بیپاسخی از خود به جا گذاشت. سوالهایی که باید پاسخ آنها را از میان روایت هر دو طرف این غائله پیدا میکردیم.
با کدام مسئولین تماس گرفتیم؟
تعدادی از نمایندگان مجلس دوازدهم، به خصوص بعضی اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی و حلقه رسانهای نزدیک به آنها، از جمله افرادی بودند که در آنتن زنده صداوسیما، فضای توئیتر و یا سخنرانیهای شبانه در تجمعهایی که در تهران و شهرهای مختلف برگزار میشود، انتقادهای تندی به صحبت عراقچی درباره بازگشایی تنگه هرمز مطرح کردند. برخی دیگر نیز به عنوان منتقدان وزارت امور خارجه و مفهوم دیپلماسی موضعگیریهای مختلفی پیش از این داشتند اما هنوز از جمعه صحبت نکرده بودند.
این نمایندگان شناختهشده مجلس به طور طبیعی اولین کسانی بودند که باید با آنها به عنوان طرف منتقد ماجرا تماس میگرفتیم. علی خضریان، اسماعیل (محمد) کوثری، امیرحسین ثابتی، کامران غضنفری، مجتبی زارعی، منوچهر متکی از جمله نمایندگانی بودند که تلفن همراه خود را پاسخ ندادند، تلفنشان خاموش یا از دسترس خارج بود. به بعضی از آنها که رسانهایتر هستند، به رغم رخ دادن شرایطی که پیش از این گفته شد، پیامک هم ارسال شد. در میان تمام نمایندگان، فقط مجتبی زارعی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس و عضو این کمیسیون بعد از رد تماس پیامکی ارسال کرد و او هم بعد از معرفی، پاسخی نداد.
تلفن همراه ابراهیم رضایی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس هم خاموش بود و این مسیر هم به نتیجهای نرسید. حسن قشقاوی، دیگر عضو این کمیسیون هم میتوانست برای مصاحبه گزینه خوبی باشد. چرا که خودش دیپلمات بود، سابقه معاونت متکی، صالحی و ظریف را داشت؛ در دولتهای هاشمی، خاتمی، احمدینژاد، روحانی و رئیسی سفیر بود و در مجلس دوازدهم هم ریاست کمیته هستهای کمیسیون کمیسیون امنیت ملی را بر عهده دارد. قشقاوی هم پاسخگو نبود. از میان نمایندگان مجلس، تنها ابوالفضل ظهرهوند، از نزدیکان سعید جلیلی بود که تلفنش را پاسخ داد اما او هم مصاحبه نکرد. صرفاً سوالاتی درباره ادعای مستقل بودن رسانه پرسید و مشخص کرد که رسانه مستقل وجود ندارد، چند دقیقهای پشت فرمان به سمت مصاحبهای دیگر درباره موضوع تنگه هرمز از موضوعات مختلف – از ظریف و روحانی تا حساس بودن شرایط و شغل خبرنگاری - گفت و تمام.
این سوی ماجرا هم وزارت امور خارجه ایستاده است. وزارتخانهای که برخی میگویند همتایانش در کشورهای دیگر برای عموم مردم شناخته شده نیستند اما در ایران حداقل دو دهه است که در مرکز توجه قرار دارد. از جانب وزارت امور خارجه، قاعدتاً سخنگوی این دستگاه میتوانست سوالات ما را پاسخ بدهد که روز جمعه چه اتفاقی افتاد. اسماعیل بقائی، تلفنش پاسخگو بود اما گفتگو با ما را نپذیرفت.
در نهایت، امروز شنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۵، بار دیگر تنگه هرمز بسته شد و احتمالاً بخشهای زیادی از جامعه ایران مانند ما نمیدانند دقیقاً روز جمعه چه اتفاقی افتاد؛ ماجرای آن توئیت، حملههای بیامان بعدی و آتشبسی که به روزهای آخرش نزدیک میشود، از چه قرار است.
