چرا استقلال نمیخواهد لیگ برگزار شود؟
استقلال به دلایلی بسیار واضحی تمایلی به برگزاری ادامه رقابتهای لیگ برتر ندارد.
فدراسیون فوتبال ایران این روزها در شرایطی برای برگزاری یا عدم برگزاری ادامه رقابتهای لیگ برتر فوتبال ایران مردد مانده که هنوز به طور قطعی تکلیف سهمیههای لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیا را مشخص نکرده. لیگ برتر پس از حمله آمریکا به ایران معلق شده و پس از آن و در زمان آتشبس هم فدراسیون فوتبال علاقهای به برگزاری ادامه این رقابتها به دلیل در پیش بودن رقابتهای جام جهانی و فرصت اندک ملیپوشان برای ریکاوری، نداشت. به این ترتیب فدراسیون فوتبال با صدور بیانیهای خبر از آن داد که ادامه رقابتهای لیگ برتر را به بعد از جام جهانی موکول کرده است.
مشکلی به نام سهمیه
عمده ایراد تصمیمگیری برای ادامه رقابتهای لیگ برتر، بعد از جام جهانی، متوجه فاصله کم تا شروع رقابتهای لیگ جدید بود. با این حال، مشکل زودرس، زمان کم برای معرفی نمایندگان آسیایی بود. قبل از آنکه سهمیه ایران برای حضور در لیگ نخبگان آسیا به دو سهمیه مستقیم تغییر کند، ایران مجبور بود برای برگزاری بازی پلیآف، نمایندگانش را زودتر از برگزاری ادامه رقابتهای لیگ معرفی کند. حالا اگر این سهمیه قطعی باشد و به طور رسمی اعلام شود، الزام «زمان» از روی میز برداشته میشود و فدراسیون میتواند ادامه رقابتهای لیگ را برگزار کرده و اجازه دهد تیمها رقابت عادلانهای برای رسیدن به عنوان قهرمانی و کسب سهمیه آسیایی داشته باشند. این موضوع بیش از هر تیمی به سود پرسپولیس شده که مخالف معرفی تیمهای اول تا سوم جدول کنونی به عنوان نمایندگان آسیایی بود. با این حال، اگر نمایندگان آسیایی در این برهه معرفی نشوند، بزرگترین بازندهی چنین تصمیمی باشگاه استقلال است. در واقع با مرور اتفاقاتی که در این باشگاه رخ داده و در حال رخ دادن است، میتوان حدس زد که چرا استقلال مخالف برگزاری ادامه رقابتهای لیگ برتر است و میخواهد همین حالا به عنوان نماینده ایران در لیگ نخبگان آسیا معرفی شود.
پنجره بسته
پنجره نقلوانتقالاتی باشگاه استقلال بسته است. این مورد در مقایسه با دیگر تیمهای مدعی بدترین خبر ممکن برای مدیران و هواداران باشگاه استقلال است. از آنجا که قرارداد رسمی بازیکنان تا همین تابستان و پیش از شروع جام جهانی اعتبار دارد، استقلال کار دشواری برای راضی کردن آن دست از بازیکنانی دارد که قراردادشان به اتمام رسیده است. واضح است این مورد بیشتر متوجه بازیکنان خارجی این تیم میشود. با مرور فهرست بازیکنان خارجی این باشگاه روشن است که فقط آنتونیو آدان قراردادش پیش از جام جهانی به اتمام میرسد و سایر بازیکنان خارجی این باشگاه، برای فصل آینده هم قرارداد دارند. آدان در این فصل فرازونشیب داشته ولی هنوز هم برای تعداد زیادی از هواداران باشگاه استقلال دروازهبان اصلی است. پس، اگر دروازهبان اصلی برود و استقلال با پنجره بسته نتواند بازیکنی بخرد، اولین لطمه برای از سرگیری رقابتهای لیگ، بعد از جام جهانی را از همین ناحیه میخورد.
خارجیهای بدقلق
در استقلال مشکل فقط آدان نیست؛ همین امروز دیگر ستارههای خارجی این تیم هم به باشگاه نوتیس برای دریافت مطالبات دادند و یکی از آنها هم درخواست فسخ قرارداد داده. درباره بهترین خارجی فصلشان هم عنوان شده که میتواند با پرداخت رقمی، قراردادش را به طور یکطرفه فسخ کند و جدا شود. بدیهی است با توجه به اوضاع نه چندان ثابت این روزهای خاورمیانه، احتمال حضور مجدد آنها در لیگ برتر ضعیف میشود. این یکی دوباره با مسئله بالا یعنی بسته بودن پنجره نقلوانتقالاتی گره میخورد. نیاز به دلایل زیادی نیست تا مشخص شود این خارجیها بار زیادی در باشگاه استقلال به روی دوش داشتهاند و اگر قرار به جدایی آنها باشد و بازیکنی هم جایگزین نشود، رمق اندکی برای آبیپوشان تهرانی باقی خواهد ماند.
این مورد شاید برای یکی دو باشگاه دیگر در بین مدعیان از جمله تراکتور که با مشکل اتمام قرارداد 4 بازیکن خارجیاش مواجه شده هم وجود داشته باشد ولی عمده تفاوت در این است که پنجره آنها بسته نیست و تاثیر بازیکنان خارجیشان هم به اندازه بازیکنان خارجی استقلال در ترکیب (به غیر از یکی دو مورد) نخواهد بود.
حالا با مرور همین ماجرا که قرارداد بازیکنان خارجی استقلال در آستانه اتمام است و تعداد دیگری از آنها هم درخواست جدایی دادهاند، میتوان حدس زد که چرا این تیم اصرار به عدم برگزاری ادامه رقابتهای لیگ برتر دارد و میخواهد زودتر، تکلیف سهمیه آسیاییاش مشخص شود.
